Waardering en liefde
Op deze afdeling was niet veel ervaring met vrijwilligers, maar Simone mocht een paar keer meelopen en heeft hier inmiddels haar draai gevonden. “Hoewel je meestal niet echt een gesprek kunt voeren, had ik al snel een goede klik met een aantal bewoners. Ik geef ze net dat beetje extra aandacht waar de zorg niet aan toekomt. We wandelen samen, kijken foto’s, lezen een boekje of knutselen wat. Ook vinden veel vrouwelijke bewoners het fijn om een beetje te tutten met crème en make-up. Er heerst een serene rust en ik vind het hier heerlijk! Vrijwilligerswerk geeft veel voldoening. Al weten de mensen vaak je naam niet, je krijgt toch een glimlach en liefde. Ook de medewerkers waarderen je. Binnen het team, van vaste medewerkers en andere vrijwilligers, hoor je er echt bij”

Spannende ontwikkelingen
Hoe kijkt Simone aan tegen de vernieuwingen en de leefcirkels? “De schilders zijn volop bezig en je ziet al dat de sfeer warmer en huiselijker wordt, erg leuk om te zien. Dat bewoners van deze afdeling meer vrijheid krijgen, is natuurlijk fantastisch, maar het lijkt me ook een beetje spannend. Het zal extra alertheid en inzet vragen van iedereen die hier rondloopt. Ik verwacht dat, als we er allemaal aan gewend zijn, het veel relaxter zal worden. Het deel naar de liften toe is nu nog geblindeerd: veel bewoners zijn nieuwsgierig en willen graag weten wat er achter is. Die aantrekkingskracht zal straks weg zijn, verwacht ik. Openheid en transparantie zorgen voor meer rust. Bovendien zal het hier veel huiselijker zijn en lekker ruiken naar soep of zelfgebakken cake. Mensen hebben dan eigenlijk geen reden meer om de benen te willen nemen. Ik zie het als een heel positieve ontwikkeling. Vooral omdat bij elke bewoner heel goed wordt gekeken of diegene de extra vrijheid aankan. Dat is een hele geruststelling. Het is spannend, maar wel op een heel positieve manier!”