Mevrouw Suijlekom

De tijd gaat zo snel!

Zelf vindt ze het maar een raar idee dat ze al bijna 92 is. “De tijd gaat zo snel!” Gonnie Suijlekom geniet nog elke dag van het leven in De Vijverhof, waar ze inmiddels al zo’n 11 jaar met veel plezier woont. In deze Spraakwater vertelt ze over haar bewogen leven.

Wie er ook langs haar tafeltje loopt: iedereen krijgt van Gonnie Suijlekom een zwaai en een vriendelijk woord. “Ik ken bijna iedereen bij De Vijverhof”, vertelt ze. “Ik ben gewend aan veel mensen om me heen: we waren vroeger thuis met zes meiden, van wie ik de jongste was. Een gezellige boel! Jammer genoeg zijn al mijn zussen en zwagers al overleden, ik ben als enige over. Ik mis iedereen onnoemelijk veel, het is stil geworden. Maar gelukkig heb ik hier veel nieuwe vrienden gemaakt!”

Zorg voor zeven kinderen

In haar jonge jaren werkte Gonnie als coupeuse. “Ik heb van alles gemaakt: mantels, doopjurken, trouwjurken, matrozenpakjes, hartstikke leuk om te doen!” Maar het waren ook drukke jaren, want vanaf haar 16e verzorgde ze haar inmiddels zieke ouders. Later kwam daar de zorg voor de zeven kinderen van haar overleden zus bij. “Een heftige, maar ook mooie tijd”, zegt ze daarover. “Met die zeven neefjes en nichtjes heb ik trouwens nog steeds een heel goede band: ze komen me hier regelmatig opzoeken! Erg fijn, omdat ik zelf geen kinderen heb.”

Op de binnenvaart

Na het overlijden van haar ouders, voer Gonnie op de binnenvaart met haar man als schipper en twee matrozen. “We vervoerden eerst pyriet, daarna stukgoed. Tot mijn man het niet meer leuk vond en graag een baan aan wal wilde. Het schip werd verkocht en wij gingen aan de wal wonen. Ook dat was een mooie tijd.”

Met weinig tevreden

Zo’n elf jaar geleden kwam Gonnie Suijlekom samen met haar man bij De Vijverhof wonen. “Hij was dementerend”, legt ze uit. “Ik heb hem thuis verzorgd tot het niet meer mocht en we hier allebei naartoe konden. Mijn man was een schat, ontzettend lief. Hij stond altijd voor iedereen klaar en was zelf met weinig tevreden. Helaas is ook hij vier jaar geleden overleden, hij is bijna 90 geworden. We hadden een mooi leven samen en zijn ruim 65 jaar getrouwd geweest.”

Altijd gezellig

Ook al is ze bijna 92, Gonnie Suijlekom kan zichzelf nog prima redden. Ze doet haar eigen boodschappen en is nog graag actief bezig, bijvoorbeeld met borduren en kaarten knippen. “Of ik nog spelletjes doe? Nee, ik win eeuwig. Dat is voor niemand leuk”, lacht ze. “Maar dat hoeft ook niet hoor, er is hier altijd genoeg te doen. Er wordt veel georganiseerd en het is hier gezellig. Ook tijdens het eten. Hoewel ik suikerziekte heb en niet alles mag eten, pik ik soms wel stiekem een koekje of toetje. Dat moet kunnen toch? Van mijn gezin ben ik de laatste die over is, en dus de volgende die gaat. Maar ik wil eerst nog even genieten hoor. Ik heb het hier prima naar mijn zin!”